Nasza obecność w Chomranicach rozpoczęła 25 lutego 1957 r. Przybyłyśmy tutaj dzięki staraniom ks. Józefa Lecha, proboszcza parafii. Jak podają kroniki, 13 czerwca 1955 roku na pierwsze spotkanie z księdzem proboszczem i z fundatorką domu p. Anielą Ulrich (84-letnia emerytowana kierowniczka szkoły w Chomranicach, zasłużona osoba w pracy kulturalno-społecznej) przyjechała matka Georgia, ówczesna przełożona generalna Zgromadzenia. Zanim siostry zamieszkały na stałe w Chomranicach, miały trudności ze strony komunistycznych władz państwowych na osiedlenie się. „Bojowanie” trwało aż do 1 grudnia 1965 roku. Dwa tygodnie później zmarła „świątobliwa, szlachetna i dobra nasza fundatorka”. 

Prace, które podjęłyśmy, to przede wszystkim posługa w zakrystii, katechizacja dzieci, haft ornatów i innych paramentów liturgicznych. Siostry podjęły też posługę w parafii służąc ludziom jako pielęgniarki odwiedzając również chorych w ich domach.