„Oczami dziecka” – piosenka Marcina Stycznia

17 listopada, 2025

Siemiatycze. „Ty rozświetlasz moje ciemności” – Szkoła relacji z Bogiem dla dziewcząt

11 grudnia, 2025

Łódź. Spotkanie formacyjne sióstr.

Pochylając się nad tajemnicą ukrytego skarbu.

Tak planować potrafi tylko Pan Bóg, by spotkanie formacyjne ze św. Elżbietą od Trójcy Przenajświętszej rozpoczęło się w dzień św. Cecylii, patronki muzyków (a nasza święta była świetną pianistką), a zakończyło w niedzielę Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata.

„Ukryty skarb lub wprowadzenie w duchowość św. Elżbiety od Trójcy Przenajświętszej” to tytuł spotkania formacyjnego sióstr, które prowadził o. Jarosław Górka OCD. Spotkaliśmy się w domu prowincjalnym w Łodzi, w 20-osobowym gronie.

Całą sobotę i niedzielny poranek pod przewodnictwem o. Jarosława pochylaliśmy się nad postacią naszej świętej Siostry. Ojciec dzielił się z nami swoimi przemyśleniami na podstawie listów Świętej. Posłannictwo św. Elżbiety można ująć w słowach: moim niebem będzie pociąganie dusz do wewnętrznego skupienia i przylgnięcia do Boga…
Pod przewodnictwem Ojca szukaliśmy również biblijnych korzeni nauki Elżbiety o zamieszkaniu Boga w duszy. Wsłuchiwaliśmy się w swoje serce, szukając odpowiedzi na pytanie: Co/kto dzisiaj mieszka we mnie? Pomagała nam w tym muzyka Chopina, którego utwory św. Elżbieta bardzo lubiła grać, jak również prowadzona przez Ojca medytacja oraz praca w grupach.

W niedzielny poranek wspólnie świętowaliśmy Eucharystię, miało miejsce dzielenie się Słowem Bożym oraz spotkanie z siostrą Prowincjalną. Ostatnie spotkanie z o. Jarosławem p.t. „Jak żyć?”, pomogło nam znaleźć konkretne rady w listach św. Elżbiety. Oto niektóre z nich:
Eucharystia, która jest Sercem Pana i niebem na ziemi, zapraszanie Go do codzienności,
wyciszone mieszkanie dla Boga w moim sercu,
Janua Coeli – Brama Niebaczyli odnowiona i pogłębiona relacja z Maryją,
modlitwa wzajemna.

Ojciec zachęcał do czytania codziennie jednego listu naszej świętej siostry, by ciągle odnawiać się w świadomości bycia zamieszkaną przez Boga oraz coraz bardziej doceniać duchowe skarby naszego zakonu – samemu z nich korzystać, przyswajać je, by później dzielić się nimi z innymi.

s. Meinarda od Maryi Matki Łaski Bożej