s. Mariola – Cecylia Koźmic – urodziła się 28 sierpnia 1953 roku w Pcimiu, na terenie diecezji krakowskiej. Była jedną z siedmiorga rodzeństwa. Jej starsza siostra Anna (w zgromadzeniu s. Symeona), która zmarła w 2005 r., była również karmelitanką Dzieciątka Jezus. Siostra Mariola swoje życie zakonne rozpoczęła 08.12.1972 r., postulat i nowicjat odbyła w Czernej. Pierwsze śluby zakonne złożyła 19.03.1975 r. w Czernej, a śluby wieczyste 5 lat później 19.03.1980 także w Czernej.

Po ukończeniu w 1976 r. kursu katechetycznego w Kielcach rozpoczęła pracę jako katechetka, którą kontynuowała przez prawie całe życie zakonne. Uczyła religii w Trukolasach, Wręczycy, Sosnowcu, Łodzi, Ksawerowie, Siemiatyczach, Skarżysku-Kamiennej i w Szczecinie.
Pracując w Łodzi, w parafii Najświętszego Zbawiciela na Kozinach, prowadziła także scholę dziecięcą i krucjatę Niepokalanej. W maju 1988 r. pomagała w zorganizowaniu I dziecięcego Festiwalu Piosenki Religijnej w Łodzi.
Będąc w Siemiatyczach w 2000 roku zorganizowała I Dziecięcy Festiwal Piosenki Religijnej połączony z dniem jubileuszu dzieci diecezji drohiczyńskiej.
Kilkakrotnie w czasie wakacji wyjeżdżała z młodzieżą na rekolekcje oazowe.
S. Mariola w latach 1988 – 1994 pełniła funkcję przełożonej domu: w Kaszewicach, w nowopowstałej placówce w Szczecinie oraz w Ksawerowie, gdzie decyzją władz zgromadzenia rozpoczęto budowę nowego domu zakonnego.

W 1996 r. pojawiły się u siostry problemy zdrowotne, dwukrotnie przebywała w szpitalu w Białymstoku, a w listopadzie 2002 r. przebywała w Markach. Pomagała w pracach domowych i kontynuowała leczenie.
Od września 2003 r. powróciła do pracy katechetycznej w szkole, najpierw w Skarżysku Kamiennej (prowincja krakowska), a rok później w Szczecinie.
Od września 2006 r. przebywała we wspólnocie w Toruniu. Od razu rozpoczęła pracę jako wychowawczyni grupy dzieci w Ognisku Wychowawczym im. M. Teresy Kierocińskiej przy Centrum Pielęgnacji Caritas, którą kontynuowała do 2021 r. Do końca swego życia zajmowała się z wielkim zapałem przyklasztornym ogrodem, podejmowała też dyżury w kuchni i inne prace domowe.

Odeszła nagle 13 maja 2026 r. po zakończonej Mszy świętej, która miała miejsce w kaplicy domu zakonnego w Toruniu.
Przez całe swoje życie s. Mariola z wielką troską dbała nie tylko o przekazywanie prawd wiary młodemu pokoleniu, ale także o piękno liturgii, śpiewu i wspólnej modlitwy. Jej cicha, ofiarna posługa, pełna dobroci i wrażliwości, pozostanie we wdzięcznej pamięci i modlitwie sióstr, dzieci oraz wszystkich, których spotkała na drodze swojego życia.
Niech Pan przyjmie ją do swego Królestwa, a Maryja – Królowa Karmelu, której wiernie służyła, otoczy ją matczynym płaszczem.